BAHAR GELDİ AMA DÜNYADA SAVAŞ VAR!

1 saat önce 16

Pazar sabahı…

Baharın ilk günü…

Güneşli bir Hollanda sabahında doğa yeniden uyanıyor.

Çiçekler açıyor, arılar uçuşuyor. Doğa, kendisine verilen o kusursuz döngüyü sessiz bir sadakatle yerine getiriyor. Tomurcuklanan her dal, kışın bittiğini ilan ediyor. Toprak, sabırla sakladığı hayatı yeniden yeryüzüne çıkarıyor.

Bahar aslında sadece mevsim değil; yeniden başlama cesaretidir.

Toprağın “henüz bitmedi” deme biçimidir.

Uzun kışlardan sonra filizlenen her yaprak, insana şunu fısıldar: Hayat, ısrar denilenlerdir.

Doğa görevini yapıyor.

Ya insan?

Baharın dirilttiği dünyada insan, ölüm makinelerini çalıştırıyor.

Savaş gemileri denizleri yarıyor.

Savaş uçakları gökyüzünü karartıyor.

Roketler, balistik füzeler, insansız hava araçları şehirlerin üzerine ateş kusuyor.

Çocuklar ölüyor.

Kadınlar ölüyor.

Yaşlılar ölüyor.

Henüz dünyaya gelmemiş bebekler, annelerinin karnında hayata veda ediyor.

Doğa üretirken, insan yok ediyor.

Tarih boyunca savaşlar kazananları ilan etti belki, ama gerçekte savaşın kazananı hiç olmadı. Çünkü her savaş, insanlığın ortak vicdanından bir parçayı daha kopardı. Her bomba, sadece bir binayı değil; insan olma iddiamızı da yıktı.

Savaşı başlatanlar çoğu zaman güvenlikten, sınırdan, egemenlikten söz eder. Ama geriye kalan sadece mezarlar, yetimler ve sessiz çığlıklardır.

Bahar bize hatırlatır: Hayat, yok etmek üzerine değil; çoğaltmak üzerine kuruludur. Arılar çiçekleri bombalamaz; döller. Toprak kin tutmaz; üretir. Güneş ayrım yapmaz; ısıtır.

İnsan ise akıl denen tek varlık olarak, en büyük yıkımı üretmektedir.

Bıraksalar da dünyanın güzelliklerini yaşayabilsek…

Bıraksalar da çocuklar korkusuz büyüyebilse…

Bıraksalar da insanlık sevgi ve barış içinde nefes alabilse…

Mustafa Kemal Atatürk’ün şu sözü bugün her zamankinden daha anlamlıdır:

“Yurtta sulh, cihanda sulh.”

Ve daha da sert bir uyarı:

“Savaş zorunlu ve hayati olmalıdır. Milletin hayatı tehlikeye girmedikçe savaş bir cinayettir.”

Bahar yeniden doğuyor.

Ama insanlık hâlâ sınavını veremiyor.

Savaş sona erince de;

Sonra, dost düşman bütün insanlar sustu!…